"وزارت بازرگانی ایران می گوید که مصرف سرانه نان در ایران حدود ۱۶۰ کیلو گرم است و این رقم دستکم دو برابر متوسط مصرف سرانه در جهان است و باید مصرف نان را به زیر ۱۰۰ کیلوگرم کاهش داد."

حالا نمی فهمم چرا دولت در میان این همه الگوها به الگوی مصرف نان گیرداده و می خواهد مصرف نان را کم کند؟
من که نق نقو باشم از عاشقان سینه چاک نان هستم و بارها به دوستان گفته ام اگر فرضیه ی تناسخ درست باشد من باید در زندگی قبلی یک گدا بوده باشم که این همه نان را دوست دارم.
درآخرین سفری که به تهران رفتم تا مرز اشباع نان سنگگ کنجدی خوردم و البته نان بربری و تافتون و لواش و بولکی و غیره هم که جای علیحده ی خودرا دارد.
به نظر من یکی که نان سنگگ گرم برشته ی کنجدی تازه از تنور درآمده مطلوبیتی در حد چلو کباب مرحوم شمشیری دارد!

آدم که از عاشقان سینه چاک نان باشد دیگر سن و سالش هم زیاد فرقی نمی کند. یادم می آید در دوران کودکی که مادرم برای خرید نان مرا به سنگکی سرکوچه می فرستاد، تا هنگام برگشت به خانه نصف یکی از نان هارا تکه تکه کنده و خورده بودم و این اتفاق حتی گاهی می افتاد که ماه رمضان هم بود و من هم مثلاً خیر سرم روزه بودم! سال ها بعد زمانیکه در دوبی ساکن بودم یک نانوایی تافتونی در محله ی سطوه در نزدیکی خانه ما بود که سرشاطر آن را "دایی" می خواندند که اهل روستاهای اطراف شیراز بودو القصه این که هرگاه از آن نانوایی پنج تا تافتون می خریدم تا رسیدن به خانه حتماً چهارتا بیشتر باقی نمانده بود.

درهمین زمینه:
"بوی نون تازه"