"مردم ایران صرفاً به اتکای وعده ی صریحی که درمورد آزادی انتخابات به ملت فرمودید وبرخلاف سنوات گذشته قصد داشتند ازانتخابات استقبال بی سابقه وپرشوری نشان دهند وبا دلگرمی برای استفاده ازاین حق مسلم خود قیام واقدام نمایند، ولی درعمل مشاهده شد دولت که همیشه خودرا مجری اوامر شاهنشاه معرفی می کند، نه فقط این امرشاهنشاه را اجرا ننموده بلکه برعکس با وسائل دولتی که دراختیارداشت با ارعاب وتهدید اشخاصی را که به هیچ وجه مورد توجه مردم نیستند وعده ای ازآن ها سوابق کثیفی دارند، یکی بعد ازدیگری ازصندوق های انتخاباتی بیرون آورده واین اعمال زنده ترین دلایلی است که دولت نه مجری اوامر همایونی است ونه مصالح مملکت را مورد توجه قرار می دهد.....
ازلحاظ حفظ وحراست قانون اساسی وامیدوارساختن مردم به آتیه وجلوگیری از هرگونه عواقب سوء که عدم رضایت مردم ازدولت ممکن است دربرداشته باشد، مقررفرمایند انتخابات درتمام کشررابطال گردد وانتخابات محددی به عمل آید تا مردم بتوانند بدون مداخلات ناروای دولت وبا داشتن ازادی ازحق داشتن نماینده به موجب قانون اساسی استفاده نمایند"
متن بالا خیلی شبیه بحث هایی است که این روزها به گوش می خورد، این طورنیست؟
اما این متن بخشی از عریضه ایست که نامزدهای منفرد مجلس شورای ملی (مستقل ازدوحزب ملیون ومردم آن روزگار) درسال 1339 برای شاه نوشتند و خواستند که انتخابات را به دلایل تقلب های وسیع پیش آمده باطل کند. آدم با خواندن این متن سرگیجه می گیرد ویک لحظه به نظرش می رسد که بعد ازنزدیک پنجاه سال (وچنجاه سالی دیگرپیش ازآن) درهنوز هم برهمان پاشنه می پرخد وما مردم ول معطلیم! انصافاً کافیست فقط چند اسم را عوض کنیم تاپای بیانیه فوق امضای موسوی یا کروبی را بگذاریم.
جالب این جاست که شاه آن روزگاربرخلاف شاه این روزگار (البته بنا به خیلی دلایل) میگوید که گرچه این عمل (ابطال انتخابات) غیرقانونیست، اما اگر تعداد زیادی ازمردم این را بخواهند خواسته شان فراترازقانون خواهد بود وبعداً هم انتخابات را باطل می کنند.
اما من با همه شباهت ها وباهمه ی زهری که درهم سانی اوضاع ودرجازدن احوالمان می بینم هنوزهم گمان می کنم که اوضاع تفاوت بسیارکرده است:
چه درحال واحوال جهان خارج ازایران
چه درشفاف شدن رویدادها وسرعت خبررسانی که هرآدمی با یک موبایل ودسترسی به اینترنت برای خودش یک شبکه ی خبری شده
ومهمترازهمه خود مردم ایران وبخصوص جوان ها وبخصوص تردخترها که دیگر آن آدم های بی تفاوت نیستند واین حکومت لایقشان نیست
پ.ن.: متن عریضه منفردین به نمایندگی دکترعلی امینی در روزنامه ی مهرایران چهارم شهریور1339 چاپ شده ومن آن را از صفحه ی 187 کتاب بربال بحران (زندگی سیاسی علی امینی)، نوشته ی ایرج امینی نقل کرده ام
مایکل جکسون شمایل موسیقی پاپ آمریکا (1) با مرگ نا بهنگام و غیر عادی (همچون زندگی) خود، همانطور که مجید زهری هم نوشته است اخبار ایران را تحت تاثیر قرارداد واز صفحه ی اول روزنامه های دنیا به صفحه های بعدی منتقل کرد.
اتفاقاً درمورد همین درسایه قراردادن اخبار سیاسی توسط همین آدم قبلاً هم یادداشتی نوشته بودم. یادداشت دیگری که درمورد مایکل جکسون نوشته بودم درمورد ترانه ی معترصانه ی او به نام "اونا مارو آدم حساب نمیکنن" (2) بود که بازهم اتفاقاً دیدم یکی از بچه های مبتکر ایرانی این ترانه ی اورا این روزها برروی کلیپ های اعتراض های هم وطنمانمان درایران مونتاژ کرده است.
(1) = American Icon
(2) = They Don't Really Care About Us
بیانیهی جمعی از وبلاگنویسان در رابطه با انتخابات ریاست جمهوری و وقایع پس از آن
۱) ما، گروهی از وبلاگنویسان ایرانی، برخوردهای خشونتآمیز و سرکوبگرانهی حکومت ایران در مواجهه با راهپیماییها و گردهمآییهای مسالمتآمیز و بهحق مردم ایران را به شدت محکوم میکنیم و از مقامات و مسوولان حکومتی میخواهیم تا اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را -که بیان میدارد «تشكيل اجتماعات و راه پيمايیها، بدون حمل سلاح، به شرط آنکه مخل به مبانی اسلام نباشد، آزاد است» رعایت کنند.
۲) ما قانونشکنیهای پیشآمده در انتخابات ریاست جمهوری و وقایع غمانگیز پس از آن را آفتی بزرگ بر جمهوریت نظام میدانیم و با توجه به شواهد و دلایل متعددی که برخی از نامزدهای محترم و دیگران ارائه دادهاند، تخلفهای عمده و بیسابقهی انتخاباتی را محرز دانسته، خواستار ابطال نتایج و برگزاریی مجدد انتخابات هستیم.
۳) حرکتهایی چون اخراج خبرنگاران خارجی و دستگیری روزنامهنگاران داخلی، سانسور اخبار و وارونه جلوه دادن آنها، قطع شبکهی پیام کوتاه و فیلترینگ شدید اینترنت نمیتواند صدای مردم ایران را خاموش کند که تاریکی و خفقان ابدی نخواهد بود. ما حکومت ایران را به شفافیت و تعامل دوستانه با مردم آن سرزمین دعوت کرده، امید داریم در آینده شکاف عظیم بین مردم و حکومت کمتر شود.
پنجم تیرماه ۱۳۸۸ خورشیدی
بخشی از جامعهی بزرگ وبلاگنویسان ایرانی
شنبه، مقام رهبری: حالا صد هزارتا، دویست هزارتا، یک میلیون تا رای جا بجا بشه یه چیزی، اما یازده میلیون تا غیر ممکنه
دوشنبه، شورای نگهبان: درپنجاه حوزه حداکثر سه میلیون رای بیشتر از تعداد واحدین شرایط به صندوق ها ریخته شده که چیز مهمی نیست و درنتیجه انتخابات تاثیری ندارد!
حساب دودوتا جهارتا تا همینجا:
آرای جابه حا شده ی اعتراف شده تا امروز:
یک میلییون بعلاوه ی سه میلیون = چار میلیون
آرای اعلام شده ی احمدی نژاد منهای آرای جابه جا شده تا امروز:
بیست وچهار میلیون منهای چار میلیون = بیست میلیون
آرای اعلام شده ی میرحسین موسوی بعلاوه ی آرای اعلام شده ی جا به جا شده تا امروز:
سیزده میلیون بعلاوه ی چهار میلیون = هفده میلیون
ای ابله
گلوله ات را غلاف کن
نمی بینی؟
نگاه ندای من چه پرزورتر ازگلوله ی توست؟
گلوله ی تو یک جان را گرفت
ولی نگاه ندای من
هزاران جان خواهد بخشید
هزاران
هزاران
هزار...